Υπάρχουν ταξίδια που τα οργανώνεις μήνες.
Υπάρχουν όμως κι εκείνα που γεννιούνται μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Πάνω σε μια κουβέντα για χαβαλέ, σ’ ένα μπαλκόνι διακοπών, χωρίς δεύτερη σκέψη.
Βρισκόμασταν με τη σύντροφο μου στο Sorrento για τις καλοκαιρινές μας διακοπές και, πάνω στην κουβέντα, πέταξα το: «Θέλω να πάω Ρώμη».
Κοιταχτήκαμε, γελάσαμε και το κάναμε πράξη.
Χωρίς βαλίτσες, χωρίς πρόγραμμα, χωρίς ιδιαίτερη προετοιμασία. Μόνο με πολύ ενθουσιασμό.
Στις 05:30 το πρωί, με μισόκλειστα μάτια, μπήκαμε στο FlixBus και, μετά από περίπου τέσσερις ώρες ταξιδιού, φτάσαμε στη Rome.
Την πόλη που πάντα με συνέπαιρνε και κουβαλούσα μέσα μου από παιδί, μέσα από εικόνες, βιβλία και ταινίες.
Από την πρώτη στιγμή, η Ρώμη έχει κάτι το επιβλητικό.
Σαν να μη χρειάζεται να σου συστηθεί.
Κι επειδή η επιστροφή μας ήταν προγραμματισμένη για νωρίς το βράδυ, θυμάμαι να περπατάμε πιασμένοι χέρι-χέρι γρήγορα, σχεδόν ανυπόμονα, προσπαθώντας να προλάβουμε όσο περισσότερα μπορούσαμε.
Ο χρόνος ήταν λίγος. Ίσως όμως γι’ αυτό όλα έμοιαζαν τόσο έντονα.
Και μετά… το είδα. Το Colosseum δεν είναι απλώς ένα αξιοθέατο. Είναι η ίδια η ιστορία που κουβαλά. Ένα μνημείο που δεν σε εντυπωσιάζει μόνο με το μέγεθος του, αλλά με το συναίσθημα που σου δημιουργεί.
Λίγο πιο κάτω, η Roman Forum έμοιαζε με ένα ζωντανό μάθημα ιστορίας.
Σαν ένα ανοιχτό μουσείο που αναπνέει ακόμα.
Η μαγεία της πόλης όμως δεν περιορίζεται μόνο στα μνημεία της.
Στο επιβλητικό Pantheon, στη μαγική Trevi Fountain, στα Spanish Steps ή στις δίδυμες εκκλησίες της Piazza del Popolo.
Βρίσκεται στις μικρές στιγμές ανάμεσα σε όλα αυτά.
Στα λιθόστρωτα στενά που μοσχοβολούν φρεσκοψημένη πίτσα. Στους δρόμους γεμάτους μουσική και φωνές. Στο να χαθείς χωρίς χάρτη και να αφεθείς σε μια πόλη που μοιάζει να αποφάσισε από μόνη της να σου αποκαλυφθεί.
Το πιο όμορφο σε όλη αυτή την εμπειρία ήταν πως δεν χρειάστηκε πολυτέλεια για να γίνει αξέχαστη.
Ένα εισιτήριο λεωφορείου, άνετα παπούτσια, καλή διάθεση και ένας άνθρωπος που κουβαλά την ίδια τρέλα να ζήσει τη στιγμή.
Αυτό ήταν όλο.
Γιατί τελικά, τα πιο δυνατά ταξίδια είναι εκείνα που λες αυθόρμητα «πάμε;»… και φεύγεις πριν προλάβεις να το ξανασκεφτείς.
Arrivederci Roma…
